سروِ سَهی

من هر از گاهی دلم را روی کاغذ می تکانم، می نویسم ... می نویسم درد خود را با مداد بی زبانم ...

من بنده آن دمم که ساقی گوید: یک جام دگر بگیر و من نتوانم!

    دقیقاً بعد از چهار سال و همزمان با چهار سالگی این وبلاگ تصمیم گرفتم دیگه چیزی ننویسم. شاید یکی از علت هاش موقعیت کاریم باشه و شاید هم دلیلش این باشه که دیگه از شور و شوق بروز کردن وبلاگ افتادم. بهتره بار وبلاگ نویسی ایرانی روی دوش دوست داران وبلاگ نویسی و البته توانمندان توی این عرصه باشه :)

    به عنوان حرف پایانی هم باید بگم که به هیچ کجا نقل مکان نخواهم کرد؛ این وبلاگ حذف نمیشه و به عنوان یکی از خاطرات قشنگ من برای همیشه باقی می مونه!

 

برای همه دوستانم آرزوی موفقیت و بهروزی دارم؛ مانا باشید و برقرار ...

پ.ن:

کامنت ها تایید نمی شوند!

   + الف.سین.شین ; ٥:٥٦ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ۱٩ دی ۱۳٩۱
comment نظرات ()